مجله پارتاک
آخرین بروزرسانی :
- 1404-11-11

در روزهایی که ذهن همه ما درگیر فشارهای روزمره و اخبار گوناگون است، شاید صحبت از نوشیدن قهوه کمی متناقض به نظر برسد. بسیاری از ما میپرسیم: «وقتی خودم اضطراب دارم، چرا باید مادهای مصرف کنم که ضربان قلبم را بالا میبرد؟» این یک سوال کاملاً علمی و بجاست. اگر بخواهیم صادق باشیم، رابطه قهوه و استرس پیچیده است؛ اگر قهوه را صرفاً به عنوان یک «محرک شیمیایی» ببینیم، مصرف بالای آن در زمانهای پر تنش، میتواند سطح کورتیزول را افزایش دهد.
اما در قهوه پارتاک، پیشنهاد ما یک نگاه متفاوت به این دانه شگفتانگیز است. صحبت ما درباره نوشیدن عجولانه یک فنجان قهوه سیاه برای بیدار ماندن نیست؛ صحبت درباره هنر «مکث کردن» است. بیایید قهوه را از زاویهای ببینیم که در آن، فرایند آمادهسازی و عطر آن، قدرتمندتر از کافئین عمل میکند.
چرا دمکردن قهوه آرامشبخشتر از نوشیدن آن است؟
تحقیقات رفتارشناسی نشان میدهد که انجام کارهای دستی و ظریف که نیاز به تمرکز دارند (مانند تنظیم درجه آسیاب یا ریختن آرام آب جوش روی قهوه)، میتواند ذهن را از چرخه افکار منفی جدا کند. این همان مفهوم «ذهنآگاهی» (Mindfulness) است. وقتی تمام حواس پنجگانه شما درگیر عطر برخاسته از قهوه و صدای قطرات آب میشود، مغز فرصتی برای پردازش نگرانیها ندارد. در این لحظات، قهوه از یک نوشیدنی ساده، به ابزاری برای بازگشت به زمان حال تبدیل میشود.
هدف ما در ادامه این مطلب، معرفی راهکارهایی است تا با استفاده از قهوههای تخصصی (که پروفایل طعمی پیچیده و کیفیت بالاتری دارند)، فضایی امن و آرام برای خود بسازید. ما به شما نشان میدهیم کدام نوع قهوه برای کدام وضعیت روحی مناسبتر است.
انتخاب قهوه بر اساس نغمههای روح؛ جانِ شما چه میطلبد؟
در پارتاک، باور ما بر این است که هر دانه قهوه، راوی یک داستان است و عطرها، زبانِ بیواژهی احساساتاند. وقتی از همنشینی قهوه و آرامش سخن میگوییم، کلید ماجرا در «همنوایی طعمها با حالِ درون» نهفته است. دانههای قهوه تخصصی (Specialty Coffee) تنها یک نوشیدنی نیستند؛ آنها کپسولهایی از حس و خاطرهاند.

پیش از آنکه دست به انتخاب ببرید، دمی درنگ کنید، به درون خود بنگرید و بپرسید: «در این تلاطم، روح من تشنهی چیست؟»
۱. پناهگاهِ امن (بازگشت به ریشهها و ثبات)
آنجا که امواج نگرانی بلند است، آدمی به لنگرگاه نیاز دارد. اگر به دنبال حسی از «آشنایی» و «قرار» هستید، قهوههایی را بجویید که چون آغوشی گرم، شما را در بر میگیرند. اینجا قلمرو طعمهای کلاسیک است؛ جایی که تنواری (Body) سنگین و مخملی، بر ذهن پرهیاهو چیره میشود.
۲. سفرِ خیالانگیز (گریز از حصارِ روزمرگی)
گاهی رنج، حاصلِ تکرار است و ذهن برای رهایی، محتاجِ «شگفتی» است. در این لحظات، شما به قهوهای نیاز دارید که نه برای تسکین، بلکه برای بیداریِ حسِ کنجکاوی خلق شده باشد. قهوههایی با فرآوریهای جسورانه (همچون بیهوازی) که طعمهایشان در دهان شکوفه میزند و خیال را به سرزمینهای دوردست میبرد.
۳. نسیمِ صبحگاهی (شفافیت و هوشیاری)
هنگامی که ذهن در غبارِ خستگی گم شده است، نیاز به «پاکسازی» دارد. قهوههایی که چون نسیم خنک بر روح میوزند. در این دسته، ما به دنبال سنگینی نیستیم؛ بلکه خواهانِ اسیدیتهای شفاف (Crisp Acidity) و بافتی ابریشمین و چایمانند هستیم که بدونِ ایجاد اضطراب، چراغِ ذهن را روشن کند.
تمرین عملی ذهنآگاهی: ۵ گام تا آرامش با آیین قهوه
این یک راهنمای عملی برای تبدیل فرآیند دمآوری قهوه به یک تمرین متمرکز بر حواس است. هدف، رها کردن ذهن از آشفتگیها و استقرار کامل در لحظه حال از طریق توجه به جزئیات فرآیند است.
گام اول: تمرکز بر صدا و عطر اولیه (آسیاب کردن)
قبل از هر چیز، روی صدای آسیاب تمرکز کنید. به ریتم یکنواخت و تغییر تدریجی صدای شکستن دانهها توجه کنید. این اولین مرحله آزادسازی عطر قهوه است. پس از اتمام، پودر قهوه را بو کنید و اولین لایه از آروما را بدون هیچ قضاوتی دریافت کنید.
گام دوم: مشاهده شکوفایی (مرحله Pre-infusion)
اولین مقدار آب داغ را به آرامی روی سابه قهوه بریزید. به واکنش آن دقت کنید. پف کردن قهوه و آزاد شدن گاز دیاکسید کربن (Bloom) را مشاهده کنید. در این ۳۰ تا ۴۵ ثانیه، موج دوم و پیچیدهتری از عطرها آزاد میشود. تمام توجه خود را به این دگرگونی بصری و بویایی معطوف کنید.
گام سوم: کنترل حرکت و جریان (ریختن آب)
ریختن آب را با حرکات دایرهای، آرام و کنترلشده ادامه دهید. به وزن کتری در دستتان، صدای برخورد آب با قهوه و تغییر رنگ تدریجی سطح آن توجه کنید. هدف، یکنواختی در حرکت و تمرکز کامل بر این فعالیت فیزیکی است.
گام چهارم: مکث و انتظار (پایان عصارهگیری)
پس از ریختن تمام آب، چند لحظه مکث کنید. به چکیدن آخرین قطرات قهوه نگاه کنید. عطری که حالا فضا را پر کرده است، نتیجه تمام مراحل قبل است. این لحظه انتظار، بخشی از فرآیند است؛ آن را با آرامش بپذیرید.
گام پنجم: دریافت طعم (نوشیدن آگاهانه)
اولین جرعه را ننوشید، بلکه آن را به آرامی بچشید. اجازه دهید قهوه تمام سطح زبان شما را لمس کند. به گرما، بافت (Body) و طعمهای مختلفی که حس میکنید، توجه کنید. سعی کنید نتهایی را که در توضیحات قهوه خواندهاید، شناسایی کنید. این فرآیند، پایان آیین آرامشبخش شماست.
یک نکته کلیدی: نقش کافئین در این معادله
شاید این سوال برایتان پیش بیاید: «آیا کافئین، که ذاتاً یک محرک است، خودش باعث افزایش استرس و تپش قلب نمیشود؟» این یک سوال کاملاً معتبر است و پاسخ آن در “چگونگی” و “میزان” مصرف نهفته است، نه صرفاً در “بودن یا نبودن” قهوه.
تفاوت میان «نوشیدن آگاهانه» و «مصرف عصبی»
هدف از آیینی که توضیح دادیم، تغییر الگوی مصرف از یک واکنش سریع برای “بیدار ماندن” به یک فرآیند آگاهانه برای “آرام شدن” است. وقتی شما برای فرار از خستگی و فشار کاری، سریعاً یک فنجان قهوه سر میکشید، سیستم عصبی شما از قبل در حالت آمادهباش قرار دارد و کافئین میتواند این تنش را تشدید کند. اما وقتی ۱۰ دقیقه زمان صرف دمآوری آگاهانه میکنید، شما پیش از دریافت کافئین، ذهن خود را آرام کردهاید. در این حالت، اثر محرک کافئین بیشتر به شکل افزایش تمرکز و شفافیت ذهن بروز میکند تا اضطراب.
انتخاب دانه مناسب: همه قهوهها یکسان نیستند
میزان کافئین در دانههای مختلف متفاوت است. به طور کلی، دانههای قهوه عربیکا (Arabica) که اساس قهوههای تخصصی پارتاک را تشکیل میدهند، نسبت به دانههای روبوستا (Robusta) کافئین کمتری دارند. بنابراین، با انتخاب یک قهوه تخصصی ۱۰۰٪ عربیکا، شما دوز کنترلشدهتری از کافئین را به همراه پروفایلهای طعمی غنی و پیچیده دریافت میکنید که به خودی خود به تجربه آرامشبخش کمک میکند.
بدن خود را بشناسید
در نهایت، حساسیت به کافئین یک امر شخصی است. اگر میدانید که به کافئین بسیار حساس هستید، این آیین را به ساعات صبح محدود کنید یا از قهوههایی با کافئین پایینتر استفاده نمایید. هدف، ایجاد یک تجربه مثبت است، نه تحمیل یک عادت نامناسب. گوش دادن به واکنشهای بدن خودتان، هوشمندانهترین راهنماست.
جمعبندی: قهوه ابزار شماست، نه ارباب شما
رابطه قهوه و استرس یک جاده دوطرفه است. اگر با عجله و برای فرار از فشار روزانه مصرف شود، میتواند به هیاهوی ذهن شما دامن بزند. اما اگر آگاهانه و با احترام به فرآیند آن نزدیک شوید، همین نوشیدنی به ابزاری قدرتمند برای بازپسگیری آرامش بدل میشود.
قدرت واقعی در خود کافئین نیست؛ در آیینی است که شما حول آن میسازید. در آن چند دقیقه تمرکز مطلق بر عطر، صدا و گرمای قهوه که به شما اجازه میدهد از آشفتگیهای بیرونی فاصله بگیرید و به درون خود پناه ببرید. این تمرین ذهنآگاهی، یک پادزهر ساده اما عمیق برای اضطراب دنیای مدرن است.
فنجان بعدی قهوه خود را به فرصتی برای آرامش تبدیل کنید، نه فقط یک نوشیدنی برای بیدار ماندن.
سوالات متداول
۱. آیا قهوه برای استرس و اضطراب مضر است؟
پاسخ به «نحوه مصرف» شما بستگی دارد. مصرف سریع و عصبی قهوه برای فرار از خستگی، میتواند به دلیل وجود کافئین، استرس را تشدید کند. اما تبدیل فرآیند دمآوری به یک «آیین آگاهانه» و تمرکز بر جزئیات حسی آن، پیش از نوشیدن قهوه ذهن را آرام میکند و تأثیر منفی کافئین را به حداقل میرساند.
۲. در روزهای پراسترس چه نوع قهوهای پیشنهاد میشود؟
در روزهای پرتنش، انتخاب قهوه بر اساس نیاز روحی شما میتواند مؤثر باشد. قهوههایی با پروفایل طعمی شکلاتی و آجیلی (مانند قهوههای کلمبیا یا برخی قهوههای اتیوپی پردازش طبیعی) حس امنیت و آرامش را القا میکنند. همچنین، استفاده از قهوههای ۱۰۰٪ عربیکا به دلیل داشتن کافئین کمتر نسبت به روبوستا، انتخاب هوشمندانهتری است.
۳. اگر به کافئین حساسیت داشته باشم، آیا این روش برای من مفید است؟
قطعاً. نکته کلیدی این مقاله، خود «فرآیند دمآوری» به عنوان یک تمرین ذهنآگاهی است، نه لزوماً مصرف کافئین. شما میتوانید این آیین ۵ مرحلهای را با قهوههای بدون کافئین (Decaf) باکیفیت نیز انجام دهید و از تمام مزایای آرامشبخش آن بدون نگرانی از اثرات کافئین بهرهمند شوید.
۴. بهترین زمان برای این تمرین آرامشبخش با قهوه چه موقع است؟
بهترین زمان، وقتی است که بتوانید چند دقیقه بدون مزاحمت به خودتان اختصاص دهید. صبحها به عنوان شروعی آرام برای روز یا اواسط روز به عنوان یک وقفه برای بازیابی تمرکز، گزینههای ایدهآلی هستند. توصیه میشود از انجام این کار در ساعات پایانی شب خودداری کنید تا بر کیفیت خواب شما تأثیر منفی نگذارد، زیرا خواب کافی خود یکی از مهمترین عوامل کنترل استرس است.
قبل از هر چیز، روی صدای آسیاب تمرکز کنید. به ریتم یکنواخت و تغییر تدریجی صدای شکستن دانهها توجه کنید. این اولین مرحله آزادسازی عطر قهوه است. پس از اتمام، پودر قهوه را بو کنید و اولین لایه از آروما را بدون هیچ قضاوتی دریافت کنید.
اولین مقدار آب داغ را به آرامی روی سابه قهوه بریزید. به واکنش آن دقت کنید. پف کردن قهوه و آزاد شدن گاز دیاکسید کربن (Bloom) را مشاهده کنید. در این ۳۰ تا ۴۵ ثانیه، موج دوم و پیچیدهتری از عطرها آزاد میشود. تمام توجه خود را به این دگرگونی بصری و بویایی معطوف کنید.
ریختن آب را با حرکات دایرهای، آرام و کنترلشده ادامه دهید. به وزن کتری در دستتان، صدای برخورد آب با قهوه و تغییر رنگ تدریجی سطح آن توجه کنید. هدف، یکنواختی در حرکت و تمرکز کامل بر این فعالیت فیزیکی است.
اولین جرعه را ننوشید، بلکه آن را به آرامی بچشید. اجازه دهید قهوه تمام سطح زبان شما را لمس کند. به گرما، بافت (Body) و طعمهای مختلفی که حس میکنید، توجه کنید. سعی کنید نتهایی را که در توضیحات قهوه خواندهاید، شناسایی کنید. این فرآیند، پایان آیین آرامشبخش شماست.